
در مقالات متعددی نحوه پشتیبان گرفتن از System State کامیپوترهایی با سیستم عامل های Windows Server 2008 و Windows Server 2008 R2 پرداختم. در این مقاله قصد دارم که به نکات مربوط به این عملیات از طریق نرم افزار DPM 2010 بپردازم.
1. به منظور گرفتن پشتیبان از System State کامپیوترهایی با سیستم عامل Windows Server 2008 و Windows Server 2008 R2، می بایست ابتدا اطمینان حاصل نمایید که فضای مناسبی برای انجام این عملیات در Storage Pool موجود در DPM کنار گذاشته اید.

شرکت مایکروسافت کمی بعد از ارائه اولین نسخه DPM 2007 اقدام به ارائه نرم افزار دیگری در همان خانواده نمود. این نرم افزار Microsoft DPM System Recovery Tool نام گرفته و هدفی خاص برای آن ترتیب داده شده بود. هدف ارائه این نرم افزار آن بود که بتواند یکی از کاستی های DPM 2007 را برطرف سازد. این کاستی عبارتند از: DPM 2007 توانایی گرفتن پشتیبان از نوع Bare Metal Recovery را ندارد.

فرض کنید که شما به عنوان مدیر شبکه، یک DPM سرور راه اندازی نموده اید که بتواند از 12 سروری که نقش SQL سرور را در شبکه شما دارا می باشند، پشتیبان تهیه نماید. این سرورها در مکانی دور از DPM قرار گرفته و میان آنها تنها یک خط ارتباطی با پهنای باند 1.5 مگابایت وجود دارد. با توجه به این سناریو، شما می خواهید بفهمید که در هنگام عملیات پشتیبان گیری، چه حجمی از اطلاعات به سمت سرور DPM جهت ذخیره سازی آنها ارسال شده است.

فرض کنید که در یک Protection Group، مقدار فضای اختصاص داده شده برای عملیات Change Journaling، مقدار 300 مگابایت می باشد. حال به دلایلی مایل به افزایش این مقدار فضا به 500 مگابایت می باشید. چگونه می توان این کار را به انجام رسانید.
نکته: این سناریو، از جمله سناریوهایست که در امتحان بین المللی مربوط به نرم افزار DPM 2007 مطرح گردیده بود.

Change Journal فضائیست که بواسطه آن فایل سیستم می تواند تمامی رخدادهای به وقوع پیوسته بر روی یک پارتیشن را در درون آن به ثبت برساند. به عبارت دیگر اگر چنانچه شما در یک پارتیشن که با فایل سیستم NTFS فرمت شده است، فایلی ایجاد، فایلی حذف، فایلی را مورد تغییر، فولدر را ایجاد، فولدری را حذف و یا مورد تغییر قرار دهید، اطلاعات مرتبط با این تغییرات در فضای Change Journal ذخیره می گردد. به صورت پیش فرض این فضا موجود نبوده و بر اساس شرایطی بوجود می آید. از جمله این شرایط می توان به موارد زیر اشاره نمود:

شرکت مايکروسافت مجموعه برنامههاي زيرساخت و بسته مديريت سرورها موسوم به System Center IT را بهروز کرد و توضيح داد که اين سيستم جديد مبتني بر فضاي پردازش ابري(Cloud Computing) ميتواند براي مديريت سيستمهاي مجازي مورد استفاده قرار گيرد.
مايکروسافت به دنبال عرضه نسخه بهروز شده اين بسته نرمافزاري اعلام کرد که اواخر سال جاري ميلادي ويرايش ديگري از اين محصول با نام System Center 2012 و با ابزارهاي جديد به دست کاربران ميرسد. استفاده از اين بسته نرمافزاري به آن دسته از مراکز IT که با سازمانهاي فراواني در ارتباط هستند و به عنوان خدمات فناوري ارايه ميدهند، توصيه ميشود.
"آمي بارزدوکاس" مدير مرکز سرور و Tools Division مايکروسافت در اين خصوص گفت: «اگر مراکز ارايه دهنده خدمات فناوري با سرعت مناسب حرکت نکنند، سازمانهايي که از آنها خدمات ميگيرند نيز با مشکل مواجه خواهند شد. بايد توجه داشت که هدف اصلي از عرضه سيستمعامل اينترنتي Windows Azure نيز دستيابي به اين سرعت بوده است».
