

دربخش سوم سری آموزش c++ قصد دارم در مورد ساختار های کنترلی توضیح بدم . این ساختار ها شامل دستورات :if را عبارت تک انتخابی (single-selection) مینامند، چرا که یک عمل را انتخاب و اجرا یا آنرا رد میکند. عبارت if..else را عبارت دو انتخابی (double-selection) مینامند، چرا که انتخابی مابین دو حالت متفاوت انجام میدهد.عبارت switch، عبارت چند انتخابی (multiple-selection) نامیده میشود، چرا که از میان موارد متفاوت انتخاب خود را انجام میدهد.

نحوه تعریف متغیرها:
هر متغیر از یکی از انواع بالا تعریف میشود. البته نوع تهی برای تعریف توابع و نوع برگشتی آنها وقتی که نمی خواهیم چیزی برگشت دهند به کار می رود. برای تعریف متغیرها می توان از حروف کوچک و بزرگ انگلیسی و ارقام صفر تا نه استفاده کرد به شرطی که نام متغیر با عدد شروع نشود.

در این مطلب قراره در مورد یکی از زبان های اصلی برنامه نویسی صحبت کنیم. البته سعی میشه به زبان ساده تر گفته بشه که به راحتی قابل فهم باشه.همه ما میدونیم c++ زبان شی گرا یا به اصطلاح object-oriented هست.خب این یه فرق اساسی با زبان c بود ولی چرا نیاز بود که یک زبان برنامه نویسی شی گرا بشه ؟ یا شی گرایی چیه؟زبان c++ شی گراست یعنی در اون اگه میخوایم مثلاٌ درباره یه دستگیره در (!) کد بنویسیم، کاربر استفاده کننده از برنامه ما نباید از مکانیسم داخلی این دستگیره چیزی بفهمه ؛اینکه به طور مثال یه میله داخل یه حلقه باید بچرخه یا چیزای دیگه و طبیعتاٌ وقتی که اندازه این میله هم تغییر کنه و کوچیک و بزرگ شه هم کاربر از وجود اونمطلع نمیشه.

همان طور که در مقاله قبلی گفتیم برای برنامه نویسی ++C نیاز به یک IDE داریم مثل ویژوال استودیو، C++ Builder، Cygwin، GCC یا هر چیز دیگری. لیکن ما پیشنهاد میکنیم ویژوال استودیو را استفاده کنید.
اولین تجربه در هر موضوع جدیدی که یاد میگیریم، بسیار شیرین و دلچسب است؛ اولین تجربهی خود را در دوچرخه سواری یا ماشین سواری به خاطر میآورید! حتما چنین است. البته برای شما شاید این اولین تجربه برنامه نویسی نباشد ولی واقعیت این است که برنامه نوشتن در محیط دل انگیز ویژوال استودیو یک تجربه فراموش نشدنی است.

برای استفاده از C++ نیازمند محیطی برای نوشتن برنامه و محیطی برای کامپایل و اجرا کردن برنامه هستیم. کد برنامه را میتوانیم با استفاده از هر ویرایشگر متنی مثل note pad در ویندوز بنویسیم. لیکن برای کامپایل برنامه نیازمند یک کامپایلر استاندارد هستیم. کامپایلری که بر اساس استاندارد ANSI C++ کد ما را تحلیل کرده و در صورتیکه خطایی نداشت آن را به کد ماشین تبدیل کند. برای تبدیل کدهای ماشین تولید شده نیاز به یک لینکر داریم که کدهای ماشین را در قالب یک فایل اجرایی با فرمت مناسب برای سیستم عامل، مجتمع کند.

زبان برنامهنویسی ++C از چهار کلاس حافظه مختلف برای تعریف متغیرها پشتیبانی میکند.
کلاس حافظه اتوماتیک (auto):
این کلاس اصلیترین کلاس حافظه زبان ++C محسوب میشود. متغیرهایی که توسط این کلاس تعریف میشوند، با خروج از محدوده تعریف به طور خودکار از بین میروند. بنابراین تمامی متغیرهای عادی از این نوع کلاس هستند. یعنی شما برای مشخص کردن کلاس حافظه اتوماتیک نیاز به انجام کار خاصی ندارید. اما برای تاکید بر اتوماتیک بودن کلاس حافظه، میتوانید از کلمه کلیدی auto استفاده کنید. به عنوان نمونه، دو عبارت زیر هم ارز هستند:
int n;
auto int n;


زبان برنامهنویسی ++C (تلفظ میشود: سی مثبت مثبت یا سی پلاس پلاس) یک زبان برنامهنویسی رایانهای همهمنظوره، شیءگرا، سطح بالا و چندرگه (که از برنامهنویسی رویهای، تجرید دادهها و برنامهنویسی شیءگرا پشتیبانی میکند)، عمومی و با قابلیتهای سطح بالا و سطح پایین میباشد. این زبان دارای قابلیتهای انواع داده ایستا، نوشتار آزاد، چندمدلی، معمولاً زبان ترجمه شده با پشتیبانی از برنامهنویسی ساختیافته، برنامهنویسی شیءگرا، برنامهنویسی جنریک است. ++C به همراه جد خود C از پرطرفدارترین زبانهای برنامهنویسی تجاری هستند.

کمیته ISO مربوط به توسعه زبان برنامهنویسی ++C که از محبوبترین نرمافزارهای موجود در سراسر دنیا محسوب میشود اعلام کرد که آخرین پیشنویس از نسخه جدید این محصول آمده شده و بهزودی این ابزار برنامهنویسی بهروز میشود.
به گزارش پایگاه خبری فناوری اطلاعات برسام و به نقل از همکاران سیستم، گروه ISO/IEC Information Technology Task Force هماکنون وظیفه بررسی اصلی “استاندارد بینالمللی نسخه نهایی” این نرمافزار را برعهده دارد و اعلام کرده است که این برنامه جدید را اواخر سال جاری میلادی با عنوان C++ 2011 روانه بازار میکند.

برای کسانی که از یک زبان سطح بالا مانند پاسکال یا بیسیک به سراغ سی میایند ممکن است جمله "این زبان سطح پایین است " برایشان چندان با معنی نباشد.

این تابع برای انتقال اطلاعات از کامپیوتر به صفحه نمایش مورد استفاده قرار می گیرد و بصورت زیر استفاده می شود :

وقتی که متغیرهای با نوع های مختلف در یک عبارت با یکدیگر ترکیب می شوند باید تبدیل نوع صورت گیرد . قاعده کلی این است که نوع های با طول کوچک تر به نوع هایی با طول بزرگتر تبدیل می شوند . مثلا” اگر دو متغیر از نوع کاراکتری و عددی صحیح با یکدیگر ترکیب شوند ، نوع کاراکتری به عددی صحیح تبدیل می شود .

عملگرها نمادهایی هستند که برای انجام اعمال خاصی مورداستفاده قرارمیگیرند. عملگرها در زبان C از تنوع زیادی برخوردارند . در C چهار دسته عملگر به نامهای ( محاسباتی ، رابطه ای ، منطقی و دستکاری بیت ها ) وجود دارند که آنها را بررسی می کنیم .

متغیر، نامی برای یک محل حافظه است که محتویات آن در طول اجرای برنامه ممکن است تغییر کند . اسم هر متغیر شامل حروف
aتا zا ، Aتا Zا ، ارقام ۰تا ۹ا و خط ربط(آندرلاین) است . به طوری که با یکی از حروف و یا خط ربط شروع شده باشند . طول نام هر
متغیر بستگی به نوع کامپایلر دارد که معمولا” از ۱ز تا ۳۱ کاراکتر قابل استفاده است .
