چگونه شبکه های پخش HD، مسابقات تنیس Wimbeldon را به صورت 3D فیلم برداری می کنند

یکی از مباحث داغ ورزشی این روزها، مسابقات تنیس Wimbeldon است. این مسابفات از طریق برخی از کانال های HD بصورت سه بعدی پخش می شود. در ادامه مشاهده خواهید کرد که دوربین این شبکه های HD چگونه تصاویر مسابقات Wimbeldon را از سه زاویه و به صورت سه بعدی فیلم برداری می کنند. همچنین در ادامه مکان دوربین ها و نحوه فیلم برداری سه بعدی با 20 دوربین در زمین تنیس را بررسی خواهیم کرد.

سونی معتقد است با فیلم برداری سه بعدی از مسابقات Wimbledon می تواند فروش تلویزیون های سه بعدی خود را افزایش دهد. به همین دلیل دوربین های سه بعدی خود را برای تهیه فیلم های سه بعدی در مسابقات Winbledon به کار برد.

اطلاعات اولیه

در فیلمبرداری سه بعدی ، تصاویر از دو زاویه متفاوت گرفته می شوند. البته تفاوت این زاویه کم است؛ مانند تفاوت زاویه چشم های انسان که اجسام را از دو زاویه مشاهده می کنند. اگر زاویه دو تصویر زیاد باشد شما تصویر سه بعدی خوبی را مشاهده نخواهید کرد و احتمالا دچار سردرد نیز می شوید.

زمانی که شبکه های HD مانند Sky 3D و FreeView و ... تصاویر سه بعدی را پخش می کنند در واقع در هر لحظه برای هر یک از چشم های شما یک تصویر مجزا ارسال می کنند و تصویر مربوط به چشم و چپ و چشم راست شما با هم متفاوت است. آنچه در تصویر زیر می بینید یکی از تصاویری است که در هر لحظه برای یکی از چشم های شما پخش می شود. همان طور که مشاهده می کنید اختلاف تصویر چپ و راست خیلی زیاد نیست.

خطوط انحراف دید مثبت و منفی

با توجه به توضیحات بالا، برای مشاهده تصاویر سه بعدی، هر یک از چشمان شما باید یک تصویر که دارای اختلاف زاویه با چشم دیگر است را، مشاهده کند. به همین دلیل است که دوربین های فیلم برداری سه بعدی دارای دو لنز هستند که هر لنز یک تصویر با اختلاف زاویه نسبت به لنز دیگر ضبط می کند.

شما می توانید تصاویر را به گونه ای مشاهده کنید که گویی تصویر از صفحه بیرون آمده و عمق آن به سمت بیرون است. به این نوع تصاویر، انحراف دید منفی یاNegative Parallax گوییم. از طرفی اگر تصاویر داخل صفحه فرو رفته باشند به آنها Positive Parallax یا انحراف دید مثبت گفته می شود.

مسابقات Wimbeldon سه بعدی با استفاده از 18 دوربین

شش دوربین سه بعدی دور Centre Court قرار گرفته اند که 5 عدد از این دوربین ها روی صحنه های مسابقه تمرکز دارند. Centre Court زمین اصلی مسابقات Wimbledon است. علاوه بر این شش دوربین سه بعدی، 12 دوربین دو بعدی معمولی نیز اطراف زمین وجود دارد.

دوربین های سه بعدی، هر کدام شامل دو لنز دوربین Sony HDC-P1 هستند. در تصویر زیر نحوه قرار گرفتن دوربین ها را مشاهده می کنید.

از دوربین های سه بعدی برای گرفتن تصاویری که عمق زیادی دارند و قادر به پوشش فضای بیشتری هستند استفاده می کنند. چراکه در این تصاویر عمق بهتر نمایش داده می شود.

5 دوربین سه بعدی یا به عبارتی 10 لنز دوربین دو بعدی، تمام صحنه های بازی را در نظر می گیرند. یک جفت از لنز ها یا همان دوربین سه بعدی ششم است تنها صحنه های کلی از زمین بازی را فیلم برداری می کند.

اگر دوربین های سه بعدی،نزدیک به سطح زمین، کار گذاشته شوند و فیلم ها را به صورت Long Shot بگیرند، کیفیت تصاویر سه بعدی و عمق آنها بیشتر خواهد بود. ولی دوربین های دو بعدی بهتر است تصاویر را به صورت معمولی و از فاصله کمتر بگیرند.

دوربین های سه بعدی باید تصاویر را در زمان های طولانی بگیرند و دائما وسط فیلم، تصویر را قطع نکنند و تصویر دیگری از زاویه دوربین سه بعدی دیگری را پخش کنند. چراکه این کار باعث می شود هر بار چشمان شما مجددا روی تصویر Focus کنند و اگر این مسئله تکرار شود چشم بیننده خسته شده و آسیب می بیند.

بازی، مقدمه چینی و مسابقه

تصاویر توسط دوربین های سه بعدی و دو بعدی گرفته شده و کارگردانی می شوند تا بهترین تصویر در هر لحظه از فرستنده به گیرنده شما ارسال شود. اکنون فیلم گرفته شده از این مسابقات قابل ارائه به بینندگان است. گیرنده HD شما این تصاویر را دریافت می کند و تلویزیون سه بعدی شما نیز می تواند این تصاویر را به صورت سه بعدی پخش کند.

عینک های سه بعدی که شما می زنید، باعث می شوند هر چشم شما در هر لحظه یکی از دو تصویر ارسالی را مشاهده کند. همینجاست که مغز شما اشتباه میکند و شما تصاویر را به صورت سه بعدی مشاهده می کنید.

آیا شما مسابقات Wimbledon را مشاهده می کنید؟ طرفدار کدام تنیسور هستید و دو ست دارید کدام یک از تنیسور ها را به صورت سه بعدی نزدیک به خودتان مشاهده کنید.

به نقل از زومیت